vertrouwen in je kind

Heb jij voldoende vertrouwen in je kind?

Ook in de momenten, dat je kind niet lekker in zijn vel zit. Misschien vast loopt (op school of thuis) met emotionele uitbarstingen of juist terug getrokken gedrag. Waarbij je (onbewust) wordt geconfronteerd met je eigen onzekerheden, zorgen en stress. Je kind emotioneel meer van je vraagt, dan je met je hoofd aan oplossingen kan bedenken. Heb jij dan voldoende vertrouwen in je kind?

Er zijn maatschappelijke collectieve patronen, normen en waarden: hoe je kind zich ‘zou moeten’ ontwikkelen en groeien. Toetsen en testen houden deze scores bij en wijkt je kind hiervan af, dan is er de neiging van het fixen, het liefst zo snel mogelijk, omdat je dan weer voldoet aan...dit geeft weinig vertrouwen in je kind.

Wat als jouw kind zich anders ontwikkelt?

Niet het gebruikelijke pad bewandelt, maar meer afstemming en aansluiting op zijn belevingswereld nodig heeft. De ruimte om zich te kunnen ontwikkelen en groeien in haar of zijn tempo. Of zoals in het geval van mijn kinderen tijdelijk niet naar school gaan, omdat het dagelijks zoveel energie kost en stress oplevert. 

Heb je dan ook nog vertrouwen in je kind?

Maar nog meer - en je bent daarin het voorbeeld naar je kind - : hoeveel vertrouwen heb je in jezelf? In je rol als moeder? Durf jij op jouw manier moeder te zijn? Om te kunnen geven wat je kind nodig heeft?

Wanneer je je keuzes maakt vanuit onzeker voelen, zorgen en/ of stress geef je dit door aan je kind. Je eerste neiging is om controle te willen houden. Maar controle komt vanuit angst, je onverwerkte emoties en gebrek aan zelfvertrouwen.

Je kind voelt dit (onbewust) aan. De kunst is om te vertrouwen op je moederinstinct. Keuzes te maken vanuit je intuïtie om te kunnen geven wat je kind nodig heeft. Met de vraag: heb jij voldoende vertrouwen in je kind?

Ik zeg niet dat dit makkelijk is! Of dat je het van de ene dag op de andere dag leert. Het kost ook eerst energie voordat het moeiteloos is.  Ik heb mijzelf getraind in 'vallen, opstaan en weer doorgaan'. Ik geloof dat je krijgt wat je aankan.

En ik heb ervaren hoe het is om aan mijzelf te twijfelen...

Of ik de juiste keuzes maak, omdat mijn manier van moeder zijn toch best anders is dan de meeste moeders. Wat logisch is, omdat mijn moeiteloos moederschap afgestemd is op mijn kinderen. Op hun behoeften, wat zij nodig hebben én ook wat ik nodig heb om te kunnen geven.

Vertrouwen in je kind is vertrouwen op jezelf.

Ik geef je een voorbeeld. Rosalina gaat mee met het Herfstkamp van Peers2Play: een stichting die kampen organiseert voor hoogbegaafde kinderen. Met een super team van mensen, spel gericht, met vertrouwen in je kind en de kennis en ervaring met hoogbegaafd zijn.

Waar ze zelf graag heen wilt en belangrijk voor haar is. Waarom?? Ze ontmoet daar haar peers/ vrienden (ontwikkelingsgelijken), het stimuleert haar sociale emotionele ontwikkeling.

Maar het allermooiste is ze mag en kan zichzelf zijn. Zonder te 'moeten' voldoen aan bepaalde verwachtingen. In vrijheid: met ruimte om zich terug te trekken. Om te kunnen doen wat nodig is om tot rust te komen en weer aan te sluiten als ze kan.

Dit keer wil ze ook blijven slapen in een eigen tent. Mooi om te zien welke (groei) stappen ze maakt! Aan mij om haar te ondersteunen, om haar mijn vertrouwen te geven om deze leerervaring aan te (kunnen) gaan met de mogelijkheid om naar huis te komen, als dat nodig is.

Ik kan van alles en nog wat bedenken (hoofd) wat er fout kan gaan. Maar dat is niet waar ik op focus, dat is niet diegene wie ik wil zijn als moeder én vrouw. Ik doe of laat 😉 wat nodig is om te kunnen geven wat mijn kind nodig heeft.

Mijn emoties laat ik er zijn, maar ik maak ze niet meer of minder. Ik accepteer dat het kan gebeuren, dat we ’s nachts worden gebeld. Het mij meer energie kost om dit te begeleiden, meer voorbereiding vraagt. Daarom onthecht ik mijzelf van het resultaat en sta open voor wat er komt.

Ik creëer daarmee de energie van vertrouwen.

Om in het moment te blijven en dus niet in mijn hoofd te zitten, stem ik mij af door bijvoorbeeld te wandelen in de natuur, zodat ik kalm en geaard ben.

Zorgen en stress ontstaan vanuit het verleden of dat wat er kan gebeuren in de toekomst. Bewust ademen is de basistechniek die ik beheers en helpt mij in hoe ik omga met mijn kind, een situatie of gebeurtenis.

Ik gun haar een leuke, fijne positieve ervaring, los van elke verwachting waaraan dit ‘moet’ voldoen. Je kunt immers niet van tevoren weten hoe het zal gaan. Of alles voorzien, tenslotte is het haar ervaring en beleving.

Die wijze les heb ik van haar geleerd en geaccepteerd, ook al ben ik best goed geworden in voorbereiden, wat al het halve werk is!

Het belangrijkste waarin ik mijzelf heb getraind is, dat ik reageer vanuit kalmte en kracht. Los van wat ‘hoort’ of gebruikelijk is. Vertrouwend op mijn moederinstinct en vertrouwen in mijn kinderen!

Vertrouwend op hun veerkracht en potentieel, die ze van nature in zich hebben, samen met hun eigen-wijze antwoorden en levenspad. Ik ben dankbaar dat ik van ze mag leren nog meer te vertrouwen.

In groei en ontwikkeling wil ieder kind en volwassene meer liefde en niet minder.

Stel jezelf eens bewust de vraag: heb jij voldoende vertrouwen in je kind?

Ik lees graag je reactie en mocht je een afstem- of strategie sessie kunnen gebruiken? Stuur mij een bericht en ik reageer persoonlijk waarmee ik je kan helpen.


Liefs, Maroeska

Care.Love.Share <3

P.s. Ken je andere moeders deel deze blog. Zo kunnen we elkaar inspireren en ondersteunen naar Moeiteloos Moederschap en meer liefde in de wereld!

maroeskaellen

Mijn naam is Maroeska Ellen coach, trainer en schrijver bij Moeiteloos Moederschap. Getrouwd met mijn jeugdliefde en moeder van twee tieners met autisme, dus uitdagingen genoeg. Ik houd van moeiteloos, genieten en humor in het moederschap! Als ik het even zat ben, wandel ik met mijn hond in het bos of geniet van een heerlijke massage.